Տարեսկզբին նպատակներ դնելու ճիշտ տարբերակը․ առաջնահերթություննե՞ր, թե՞ ցանկություններ

Ցանկությունները ոգեշնչում են, բայց առաջնահերթությունները կառուցում են արդյունք։

Տարեսկիզբը շատերի համար նոր սկիզբ է․ մենք գրում ենք, մտքում պահում մեծ նպատակներ, խոստանում ինքներս մեզ «այս տարի հաստատ կստացվի»։ Բայց տարվա կեսին հաճախ պարզվում է, որ այդ նպատակների մեծ մասը մոռացված է կամ կիսատ մնացած։
Հարցն այստեղ ոչ թե մոտիվացիայի պակասն է, այլ սխալ մոտեցումը։

Ցանկություններ vs. առաջնահերթություններ

Ցանկությունները սովորաբար էմոցիոնալ են․

• ուզում եմ ավելի շատ ճանապարհորդել

• ուզում եմ ավելի շատ գումար վաստակել

• ուզում եմ ավելի առողջ լինել

Դրանք գեղեցիկ են, բայց հաճախ՝ մշուշոտ։ Ցանկությունը պատասխան չի տալիս մի կարևոր հարցի․ իսկ ինչպե՞ս։

Առաջնահերթությունները արդեն որոշում են․

• ինչն է կարևոր հենց հիմա

• ինչն է ազդում մյուս ոլորտների վրա

• ինչին ես պատրաստ ժամանակ և ռեսուրս հատկացնել

Առաջնահերթությունը ցանկությունը վերածում է գործողության։

Ինչու ցանկություններով սկսելը հաճախ չի աշխատում

Տարվա սկզբին մենք սովորաբար գրում ենք 10–15 նպատակ, որոնք միաժամանակ կարևոր լինել չեն կարող։ Արդյունքում՝

• ուշադրությունը ցրվում է

• առաջանում է մեղքի զգացում

• մոտիվացիան արագ ընկնում է

Մարդու ռեսուրսները սահմանափակ են․ ժամանակ, էներգիա, ուշադրություն։

Ճիշտ հաջորդականությունը

Ավելի արդյունավետ մոտեցումն է՝

1. Վերլուծել նախորդ տարին
   Ի՞նչն աշխատեց, ի՞նչը՝ ոչ, ինչո՞ւ։

2. Սահմանել 3–5 իրական առաջնահերթություն
   Դրանք պետք է ազդեցություն ունենան կյանքի մի քանի ոլորտների վրա։

3. Առաջնահերթություններից բխեցնել կոնկրետ նպատակներ
   Ամսական, եռամսյակային կամ քայլ առ քայլ։

4. Ցանկությունները թողնել որպես բոնուս, ոչ թե պարտադիր ծրագիր

Օրինակ

Ցանկություն․ «ուզում եմ ավելի շատ գումար վաստակել»
Առաջնահերթություն․ «մասնագիտական աճ և եկամտի կայունացում»
Նպատակ․ «6 ամսում ձեռք բերել X հմտություն և փոխել աշխատանքը / ավելացնել եկամուտը Y %-ով»

Տարին հաջող է դառնում ոչ թե շատ նպատակներ ունենալու, այլ ճիշտ առաջնահերթություններ ընտրելու դեպքում։
Ցանկությունները ոգեշնչում են, բայց առաջնահերթությունները կառուցում են արդյունք։