Որտե՞ղ է Հայաստանի բնակչությունն առավել խիտ. 2024-ի վիճակագրություն
ՀՀ վիճակագրական կոմիտեի տվյալներով, 2024 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ Հայաստանի բնակչությունը կազմում է 3,067.4 հազար մարդ։ Բնակչության կառուցվածքը բաժանվում է երկու խոշոր խմբերի՝ քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի բնակիչներ։ Քաղաքային բնակչության թիվը կազմում է 1,976 հազար մարդ, իսկ գյուղական բնակչությունը՝ 1,091.4 հազար մարդ։ Երևանը մնում է Հայաստանի ամենաբնակեցված համայնքը՝ 1,136.3 հազար բնակչով։ Սա նշանակում է, որ երկրի բնակչության մոտ մեկ երրորդը ապրում է մայրաքաղաքում։ Կոտայքի մարզում բնակվում է 292.4 հազար մարդ։ Մարզի քաղաքաբնակների թիվը 161 հազար է, իսկ գյուղաբնակների թիվը՝ 131.4 հազար։ Արմավիրի մարզում բնակչության թիվը կազմում է 267.1 հազար մարդ։ Այստեղ քաղաքաբնակների թիվը 87.1 հազար է, իսկ գյուղաբնակներինը՝ 180 հազար։ Արարատի մարզում բնակվում է 266.3 հազար մարդ, որոնցից 80.5 հազարը քաղաքաբնակներ են, իսկ 185.8 հազարը՝ գյուղաբնակներ։ Շիրակի մարզի բնակչությունը կազմում է 242.1 հազար մարդ։ Այս մարզում քաղաքաբնակների թիվը 138.3 հազար է, իսկ գյուղաբնակներինը՝ 103.8 հազար։ Լոռու մարզում բնակվում է 229.2 հազար մարդ, որոնցից 129.1 հազարը բնակվում է քաղաքային, իսկ 100.1 հազարը՝ գյուղական բնակավայրերում։ Գեղարքունիքի մարզի բնակչությունը կազմում է 215.5 հազար մարդ։ Քաղաքաբնակների թիվը 69.2 հազար է, իսկ գյուղաբնակներինը՝ 146.3 հազար։ Արագածոտնի մարզում բնակվում է 135.1 հազար մարդ։ Այս մարզի քաղաքաբնակների թիվը 29.8 հազար է, իսկ գյուղաբնակներինը՝ 105.3 հազար։ Սյունիքի մարզի բնակչությունը կազմում է 116.7 հազար մարդ։ Այստեղ 78 հազար մարդ բնակվում է քաղաքներում, իսկ 38.7 հազար մարդ՝ գյուղերում։ Տավուշի մարզում բնակվում է 117.6 հազար մարդ, որոնցից 49.6 հազարը քաղաքաբնակներ են, իսկ 68 հազարը՝ գյուղաբնակներ։ Վայոց ձորի մարզը Հայաստանի ամենաքիչ բնակչություն ունեցող մարզն է՝ 49.1 հազար բնակչով։ Մարզում քաղաքաբնակների թիվը 17.1 հազար է, իսկ գյուղաբնակներինը՝ 32 հազար։ Այս տվյալները ցույց են տալիս, թե ինչպես է բաշխված Հայաստանի բնակչությունը մարզերի և բնակավայրերի տեսակների միջև։ Տվյալներն արտացոլում են նաև երկրի բնակչության տեղաբաշխման հիմնական միտումները, ինչը կարևոր է զարգացման ծրագրեր մշակելու համար։