Վերջին տարիներին աշխատաշուկայում նկատելիորեն փոխվել է վերաբերմունքը աշխատատեղերը հաճախակի փոխելու երևույթի նկատմամբ։ Եթե նախկինում մեկ-երկու տարին մեկ աշխատանք փոխող մասնագետներին ընկալում էին որպես անպատասխանատու կամ անկայուն աշխատակիցներ, այսօր «job hopping» կոչվող այս միտումը շատերի համար դարձել է կարիերայի պլանավորման ռազմավարություն։
Բայց ի՞նչն է իրականում դրդում մարդկանց հաճախակի հեռանալ ընկերություններից, և ի՞նչ է թաքնված այդ որոշումների հետևում։
1. Ֆինանսական և կարիերային արագ աճ
Շատ ոլորտներում ներքին առաջխաղացումն ու աշխատավարձի բարձրացումը տեղի են ունենում բավականին դանդաղ։ Նույն ընկերությունում տարեկան հավելումը հաճախ չի գերազանցում մի քանի տոկոսը, մինչդեռ աշխատատեղը փոխելիս մասնագետները կարող են ակնկալել 15-30% (երբեմն ավելի) եկամտի աճ։ Արդյունքում, աշխատանքը փոխելը դառնում է եկամուտը բարձրացնելու ամենաարագ միջոցը։
2. Այրման (burnout) համախտանիշ և տոքսիկ մթնոլորտ
Հաճախակի փոփոխությունների պատճառը ոչ թե մեծ ամբիցիաներն են, այլ էմոցիոնալ վերականգնման անհրաժեշտությունը։ Տոքսիկ ղեկավարումը, չգնահատված լինելու զգացողությունը, գերհոգնածությունը և անհարգալից մշակույթը ստիպում են մարդկանց արագ հեռանալ՝ սեփական հոգեկան առողջությունը պահպանելու համար։
3. Մասնագիտական լճացման վախ և նոր challenge-ների փնտրտուք
Ժամանակակից մասնագետները գնահատում են արագ սովորելու և զարգանալու հնարավորությունը։ Երբ աշխատանքը դառնում է ռուտինային, և ընկերությունը չի առաջարկում նոր նախագծեր կամ կրթվելու հնարավորություններ, աշխատակիցը սկսում է փնտրել նոր մարտահրավերներ։
4. Ճկունություն և կյանքի որակի փնտրտուք
Աշխատանքի և անձնական կյանքի հավասարակշռությունը (work-life balance) շատերի համար առաջնահերթություն է։ Եթե ընկերությունը չի ապահովում ճկուն գրաֆիկ, հեռավար աշխատանքի հնարավորություն կամ հարմարավետ պայմաններ, աշխատակիցները նախընտրում են գտնել ավելի ճկուն մոտեցում ունեցող գործատու։
Ի՞նչ է թաքնված երևույթի խորքում
Աշխատատեղերի հաճախակի փոփոխության հետևում կարող են թաքնված լինել ինչպես դրական, այնպես էլ խնդրահարույց գործոններ․
Նպատակասլացություն և հստակ սահմաններ․ Մարդը հստակ գիտի իր գինը աշխատաշուկայում, չի վախենում փոփոխություններից և պատրաստ չէ հանդուրժել անհարմար պայմաններ։
Պատասխանատվությունից խուսափում կամ հարմարվողականության ցածր մակարդակ․ Որոշ դեպքերում հաճախակի հեռանալը ազդանշան է, որ մարդը դժվարությամբ է ինտեգրվում թիմին, չի կարողանում հաղթահարել առաջին կոնֆլիկտներն ու դժվարությունները կամ ունի անիրատեսական սպասելիքներ։
Ինքնաճանաչման փուլ․ Հատկապես կարիերայի սկզբում մարդիկ փորձում են տարբեր ոլորտներ և դերեր՝ հասկանալու համար, թե ինչն է իրենց իսկապես հոգեհարազատ։
Job hopping-ը ժամանակակից աշխատաշուկայի բնական արտացոլումն է։ Այն կարող է լինել արդյունավետ կարիերային հնարք, եթե յուրաքանչյուր փոփոխություն հիմնավորված է և բերում է մասնագիտական աճ, այլ ոչ թե պարզապես փախուստ ընթացիկ խնդիրներից։
*հոդվածը պատրաստելիս օգտագործվել է նաև ԱԲ
