Մեծ տարբերություն կա երիտասարդությունը վայելելու և սեփական ապագան քանդելու միջև, սակայն մարդկանց մեծ մասն այդ սահմանագիծը նկատում է միայն այն ժամանակ, երբ արդեն բավականին ուշացած է լինում, գրում է Entrepreneur-ը։
Այս մտքի շուրջ հաճախ են խորհում փորձառու ղեկավարներն ու մենթորները, ովքեր գնահատում են երիտասարդ առաջնորդներին և ուղղորդում սկսնակ հիմնադիրներին։ Այդ սահմանը իսկապես դժվար նկատելի է․ մի կողմում այն ամենն է, ինչի համար նախատեսված են քսանական թվականները՝ ազատություն, էներգիա և փորձարարություն, իսկ մյուս կողմում՝ երկարաժամկետ հաջողության հիմքերի դանդաղ, բայց հետևողական քայքայումը։
Հաճախ կարելի է ականատես լինել, թե ինչպես են տաղանդավոր երիտասարդները տապալում սեփական կարիերան՝ համոզելով իրենց, թե պարզապես «ապրում են իրենց լավագույն կյանքով»։ Միևնույն ժամանակ, մյուսները կառուցում են իրական առավելություններ և անցնում են այդ ուղին նույնքան մեծ հաճույքով։ Նրանց տարբերողը հազվադեպ է լինում հաջողությունը․ էականն այն է, թե արդյոք նրանք գիտակցում են իրենց կատարած ընտրությունների ու փոխզիջումների գինը։
Ինչո՞ւ է թվում, թե 20-ականները հավերժ են տևելու
22 տարեկանում 35-ն անհասանելի հեռու է թվում, իսկ 45-ը՝ մեկ այլ մոլորակ։ Երբ հետևանքները դեռ այդքան հեռու են, հեշտ է հետաձգել կարգապահությունը։ Երիտասարդները հաճախ մխիթարում են իրենց, թե «ավելի ուշ» էլ ժամանակ կլինի կարծր հմտություններ (hard skills) զարգացնելու, խորքային փորձառություն ձեռք բերելու կամ ֆինանսական սովորությունները կարգավորելու համար։
Սակայն այդ զգացողությունը թակարդ է։ Ժամանակն ընթանում է սպասվածից շատ ավելի արագ, և այն, ինչ կառուցվում է քսանականներին, որոշում է երեսունականներում ու քառասունականներում հասանելի հնարավորությունների շրջանակը։ Հմտությունների զարգացումը հետաձգելու գինը չի երևում ընթացիկ տարում․ այն ի հայտ է գալիս մեկ տասնամյակ անց՝ փակ դռների և բաց թողնված հնարավորությունների տեսքով։
Ի՞նչ է սովորեցնում ուսանողական սպորտը փոխզիջումների մասին
Ուսանողական տարիներին ուսումը սպորտի հետ համատեղելը ենթադրում է առավոտյան ժամը 6-ի մարզումներ, պլանավորված վերականգնում, մշտական ճամփորդություններ և որոշումների շարք, որոնք կայացվում են հանուն բարձր արդյունքների, այլ ոչ թե հանգստյան օրերի զվարճանքների։
Երբ մարզիկ ուսանողները համեմատվում են սպորտով չզբաղվող համակուրսեցիների հետ, տարբերությունն ակնհայտ է․ վերջիններս ունեն ավելի շատ ազատ ժամանակ և ավելի քիչ սահմանափակումներ։ Սակայն այն, ինչ ձեռք են բերում մարզիկները, անզեն աչքով դժվար է նկատել․ դա կայունությունն է, ճնշման տակ կենտրոնանալու, թիմում որակյալ աշխատելու և նույնիսկ չկամենալու դեպքում բարդ առաջադրանքներ կատարելու սովորույթը։ Սրանք հենց այն կարողություններն են, որոնք լուրջ ընկերությունները փնտրում են ղեկավարներ հավաքագրելիս, և որոշ երիտասարդներ դրանք ձևավորում են տարիներ ավելի շուտ, քան իրենց հասակակիցների մեծ մասը։
Ոչ մի ուղի անվճար չէ։ Սպորտով չզբաղվողները փոխանակում են իրենց ապագա առավելությունը ներկայի ազատ ժամանակի հետ։ Իսկ մյուսները զոհաբերում են ներկայի ժամանակը հանուն այնպիսի առավելության, որը դիվիդենտներ է բերելու տասնամյակներ շարունակ։ Հարցը, որն յուրաքանչյուր երիտասարդ պետք է տա ինքն իրեն, հետևյալն է․ «Գիտակցո՞ւմ եմ արդյոք, թե որ տարբերակն եմ ընտրում»։
Դադարե՛ք հալածել «հավասարակշռությունը»․ ընտրե՛ք ձեր փուլերը
Շատ երիտասարդ առաջնորդներ կարծում են, թե կարգապահությունը ենթադրում է ուրախության բացակայություն, իսկ կարիերա կառուցելը պահանջում է ապրել ճգնավորի պես։ Սակայն դա այդպես չէ։
Դա չի պահանջում նաև կատարյալ հավասարակշռություն։ Ամեն ինչին միաժամանակ հավասար ուշադրություն դարձնելու փորձերը հանգեցնում են նրան, որ նպատակասլաց մարդիկ ուժասպառ են լինում և ոչ մի ոլորտում գերազանց արդյունք չեն ցուցադրում։ Բարձր արդյունավետությունը ձևավորվում է նպատակադրված «անհավասարակշռությունից»․ անհրաժեշտ է նվիրվել ինտենսիվ աշխատանքի որոշակի փուլերի և հստակ գիտակցել, թե որ պահին ինչին է հատկացվում առաջնահերթությունը։
Ասվածի վառ օրինակ է այն ուղին, երբ ուսանողական տարիներից դեպի ներդրումային բանկային ոլորտ անցումը չի պահանջում ծայրահեղ ինքնազրկում։ Կարելի է ճանապարհորդել, ձեռք բերել ընկերներ ողջ աշխարհում և վայելել յուրաքանչյուր փորձառություն՝ միևնույն ժամանակ ձևավորելով ակադեմիական ամուր հիմքեր, ֆինանսական գրագիտություն և ոլորտի պահանջած աշխատանքային սովորույթները։ Արդյունքում, նման ընտրությունները տարիներ անց ապահովում են մասնագիտական ազատության բարձր աստիճան։
Այստեղ կարևոր է հետևյալ տարբերակումը․ կայուն և կառուցողական ժամանցն ընդլայնում է մարդու ներուժը, իսկ կործանարար ժամանցը՝ սպառում այն։ Ճանապարհորդությունները, ընկերությունը և նոր փորձառությունները թողնում են ավելի պայծառ միտք, ընդլայնված ցանց (networking) և ավելի շատ հնարավորություններ։ Մյուս տեսակի հաճույքները թողնում են ավելի քիչ գումար, ավելի քիչ էներգիա և ավելի քիչ ժամանակ, քան կար սկզբում։
Կիրառե՛ք «Ապագա Ես-ի թեստը»
Կարիերաները հազվադեպ են կտրուկ շեղվում մեկ ողբերգական կամ կտրուկ որոշման պատճառով։ Դրանք հեռանում են իրարից ամենօրյա փոքրիկ ընտրությունների հետևանքով․ 30 րոպե մասնագիտական հետազոտություն կարդալ, թե՞ աննպատակ թերթել սոցցանցերը․ վաղ ներդրումներ անել, թե՞ եկամտի աճին զուգահեռ պարզապես մեծացնել ապրելակերպի ծախսերը։ Յուրաքանչյուր ընտրություն առանձին վերցրած աննշան է թվում։ Սակայն երկու 25-ամյա հիմնադիրներ, ովքեր ամեն օր կայացնում են փոքր-ինչ տարբերվող որոշումներ, 45 տարեկանում հայտնվելու են լրիվ տարբեր իրականություններում։
Որոշումներն ազնիվ պահելու համար կարելի է կիրառել մի պարզ ֆիլտր, որը կոչվում է «Ապագա Ես-ի թեստ»։ Ժամանակին, առողջությանը կամ ֆինանսներին վերաբերող ցանկացած էական որոշում կայացնելուց առաջ անհրաժեշտ է հարցնել․ «Իմ ապագա Ես-ը շնորհակալ կլինի՞ ինձ սրա համար, թե՞ ստիպված է լինելու վճարել սրա համար»։
Ժամանակ․ Այս ժամերը 10 տարի անց ինձ կթողնե՞ն հմտություն, արժեքավոր հարաբերություն կամ հիշողություն։
Առողջություն․ Ես կառուցո՞ւմ եմ էներգիա, որի վրա կարող եմ հենվել ավելի ուշ, թե՞ պարտքով վերցնում եմ իմ ապագայի հաշվին։
Գումար․ Այս գնումը ինձ համար հնարավորություններ ու ազատությո՞ւն է գնում, թե՞ ուղղակի բարձրացնում է իմ կյանքի ծախսերը։
Այս թեստն աշխատում է, որովհետև ստիպում է հեռավոր հետևանքները զգալ հենց ներկա պահին։ Վաղ առավոտյան մարզումը կամ ուշ գիշերվա նախագծային աշխատանքը հիմա անհարմար են, բայց ապագա Ես-ը երախտապարտ է լինելու դրանց համար։ Իմպուլսիվ գնումը կամ հետաձգված վերջնաժամկետը հիմա հաճելի են, բայց հաշիվը վճարելու է ապագա Ես-ը։
Երիտասարդությունը ժամանակավոր է․ նրա ազատությունը, էներգիան և հնարավորությունների զգացողությունը ժամանակի ընթացքում մարում են։ Պետք է օգտագործել այն կառուցելու համար և վայելել ընթացքը։ Միայն թե կարևոր է միշտ հստակ իմանալ, թե սահմանի որ կողմում եք գտնվում, որովհետև ձեր ապագա Ես-ը հույսը դրել է հենց ձեզ վրա։
