Մեկ քայլ առաջ. ինչու՞ է անձնական զարգացումը կարևոր կորպորատիվ միջավայրում

Երբ աշխատակիցը կատարում է այդ կարևոր «մեկ քայլ առաջ»՝ ինքնակատարելագործման ճանապարհին, նա իր հետևից տանում է ողջ կազմակերպությունը:

Ժամանակակից բիզնես էկոհամակարգում, որտեղ տեխնոլոգիական առաջընթացը և շուկայական տատանումները տեղի են ունենում կայծակնային արագությամբ, ընկերությունների կենսունակությունը դադարել է կախված լինել միայն ֆինանսական ցուցանիշներից կամ արտադրական հզորություններից: Այսօրվա ամենաարժեքավոր կապիտալը մարդկային ներուժն է, իսկ այդ ներուժի իրացման միակ երաշխիքը անձնական շարունակական զարգացումն է:

1. Մասնագիտական լճացման հաղթահարումը և «Հարմարավետության գոտին»

Կորպորատիվ միջավայրում աշխատակիցները հաճախ բախվում են «մասնագիտական սարահարթի» (career plateau) երևույթին, երբ ամենօրյա գործառույթները դառնում են կանխատեսելի և մեխանիկական: Սա այն կետն է, որտեղ սկսվում է լճացումը:

• Նորարարական մտածողություն. Անձնական զարգացման վրա կենտրոնացած մասնագետը չի բավարարվում առկա գիտելիքներով, ինչը թույլ է տալիս գտնել աշխատանքի կատարման ավելի օպտիմալ և ստեղծագործ լուծումներ:

• Դիմակայունություն փոփոխություններին. Ինքնակրթությունը մարդուն դարձնում է ճկուն: Երբ ընկերությունը անցնում է թվային տրանսֆորմացիայի կամ ռազմավարական փոփոխությունների, զարգացող աշխատակիցն ավելի արագ է հարմարվում նոր իրականությանը:

2. «Soft Skills». Կորպորատիվ մշակույթի անտեսանելի հիմքը

Եթե տասնամյակներ առաջ մասնագիտական հմտությունները (Hard Skills) բավարար էին կարիերայի աճի համար, ապա այսօր «փափուկ հմտություններն» են որոշում, թե որքանով արդյունավետ կլինի համագործակցությունը թիմի ներսում:

Էմոցիոնալ ինտելեկտ (EQ)

Սեփական հույզերը կառավարելու և գործընկերների հոգեվիճակը հասկանալու ունակությունը ուղղակիորեն ազդում է աշխատանքային մթնոլորտի վրա: Անձնական աճը ենթադրում է բարձր ինքնագիտակցություն, ինչը նվազեցնում է տոքսիկ հարաբերությունները և կոնֆլիկտները գրասենյակում:

Հաղորդակցման արվեստ և բանակցություններ

Հստակ ձևակերպված մտքերը և լսելու կարողությունը խնայում են ընկերության ամենաթանկ ռեսուրսը՝ ժամանակը: Երբ աշխատակիցները ներդրում են անում իրենց հաղորդակցման հմտությունների մեջ, բիզնես գործընթացները դառնում են ավելի թափանցիկ և արդյունավետ:

3. Անձնական աճը որպես առաջնորդության սկզբնաղբյուր

Կորպորատիվ միջավայրում առաջնորդությունը (Leadership) այլևս միայն տնօրենների կամ մենեջերների մենաշնորհը չէ: Յուրաքանչյուր աշխատակից, ով պատասխանատվություն է ստանձնում իր սեփական աճի համար, դառնում է ոչ ֆորմալ առաջնորդ:

• Ինքնակառավարում. Նախքան թիմ կառավարելը, անհատը պետք է սովորի կառավարել սեփական ժամանակը, սովորությունները և առաջնահերթությունները:

• Ոգեշնչման օրինակ. Զարգացող մասնագետը վարակիչ օրինակ է ծառայում մյուսների համար՝ ստեղծելով «սովորող կազմակերպության» (learning organization) մշակույթ, որտեղ գիտելիքի փոխանակումը դառնում է բնականոն գործընթաց:

4. Ռազմավարական օգուտները գործատուի համար

Ինչու՞ պետք է ընկերությունը խրախուսի աշխատակցի անձնական հավակնությունները: Պատասխանը պարզ է՝ աշխատակցի աճը ընկերության աճի նախապայմանն է:

1. Տաղանդների պահպանում (Retention). Մասնագետները հեռանում են այնտեղից, որտեղ չեն տեսնում զարգացման հեռանկար: Ներդրում անելով աշխատակցի անձնական աճի մեջ՝ ընկերությունը բարձրացնում է նրա հավատարմությունը:

2. Մրցակցային առավելություն. Գիտակից և բազմակողմանի զարգացած թիմն ավելի արագ է գեներացնում նոր գաղափարներ, ինչը թույլ է տալիս ընկերությանը մշտապես լինել շուկայի առաջատարների շարքում:

3. Բրենդի հեղինակություն. Ընկերության մասին դատում են նրա մարդկանցով: Զարգացած, կիրթ և մասնագիտական բարձր էթիկա ունեցող աշխատակիցները լավագույնս են ներկայացնում բիզնեսի արժեքները արտաքին աշխարհին:

Անձնական զարգացումը կորպորատիվ աշխարհում «հավելյալ առավելություն» չէ, այլ բիզնեսի հիմնասյունը: Երբ աշխատակիցը կատարում է այդ կարևոր «մեկ քայլ առաջ»՝ ինքնակատարելագործման ճանապարհին, նա իր հետևից տանում է ողջ կազմակերպությունը: Վերջնարդյունքում հաղթում են բոլորը՝ անհատը ստանում է ինքնաիրացման հնարավորություն, իսկ ընկերությունը՝ անկասելի առաջընթացի երաշխիք:

*հոդվածը պատրաստելիս օգտագործվել է նաև ԱԲ