Իսպանիան լրացուցիչ ժամանակում 1:0 հաշվով հաղթեց Արգենտինային «ՄեթԼայֆ» մարզադաշտում. Ֆերան Տորեսի հաղթական գոլը լրացուցիչ ժամանակում ապահովեց իսպանացիների երկրորդ աշխարհի չեմպիոնական տիտղոսը։ Այս հաղթանակը Իսպանիայի հավաքականին բերեց 51 միլիոն դոլար՝ մարզական արդյունքների համար նախատեսված պարգևավճարներից, մինչդեռ Արգենտինայի հավաքականը երկրորդ տեղը զբաղեցնելու համար ստացավ 34 միլիոն դոլար, հայտնում է Business Standard-ը։
ՖԻՖԱ-ն եզրափակչի մասնակիցներից յուրաքանչյուրին հատկացրեց նաև 2,5 միլիոն դոլար՝ որպես նախապատրաստական դրամաշնորհ։ Հետևաբար, ՖԻՖԱ-ից ուղղակի վճարումների ընդհանուր գումարը Իսպանիայի համար կազմեց 53,5 միլիոն դոլար, իսկ Արգենտինայի համար՝ 36,5 միլիոն դոլար։ Եզրափակիչում հաղթելու և պարտվելու միջև ֆինանսական տարբերությունը կազմեց 17 միլիոն դոլար։
Պարտությունն ուներ սպորտային հսկայական կշիռ։ Արգենտինան բաց թողեց 1962 թվականի Բրազիլիայից ի վեր առաջին երկիրը դառնալու հնարավորությունը, որին կհաջողվեր պահպանել չեմպիոնական տիտղոսը՝ նշանավորելով Լիոնել Մեսսիի՝ Աշխարհի առաջնությունում վերջին ելույթի ընկճված ավարտը։ Իսպանիան ձևակերպեց Եվրոպայի և Աշխարհի առաջնությունների «դուբլ»՝ վերանվաճելով գավաթը 16 տարվա ընդմիջումից հետո։
Ընդլայնված ձևաչափի ֆինանսավորումը
ՖԻՖԱ-ն 2026 թվականի մրցաշարի համար հատկացրել է ընդհանուր առմամբ 871 միլիոն դոլար, հայտնում է պարբերականը։ Այս փաթեթը ներառում է շուրջ 703 միլիոն դոլար՝ արդյունքների հետ կապված վճարումների, և 120 միլիոն դոլար՝ նախապատրաստական դրամաշնորհների տեսքով։
Ֆուտբոլային ղեկավար մարմինը լավագույն երկու հորիզոնականների պարգևատրումների չափն ավելացրել է 1 միլիոն դոլարով՝ 2025 թվականի դեկտեմբերին սկզբնապես հայտարարված ցուցանիշների համեմատ։ Ազգային ֆեդերացիաները հաջողությամբ լոբբինգ արեցին այս փոփոխության համար՝ պնդելով, որ սկզբնական հատկացումները լիովին չէին ծածկում ԱՄՆ-ում, Կանադայում և Մեքսիկայում ճանապարհորդական ու լոգիստիկ բարձր ծախսերը։
2026 թվականի մրցաշարն ընդլայնվեց՝ 32 թիմի փոխարեն ընդգրկելով 48-ը, ինչպես նաև ներդրվեց 1/16 եզրափակիչ (Round of 32) փուլը։ Այս ընդլայնված ձևաչափի ներքո մասնակից յուրաքանչյուր թիմի համար ապահովված էր առնվազն 12,5 միլիոն դոլար, որը միավորում էր 10 միլիոն դոլար բազային պարգևավճարը և 2,5 միլիոն դոլար նախապատրաստական դրամաշնորհը։ Նոր փլեյ-օֆֆ փուլ հասած 16 թիմերից յուրաքանչյուրը ստացավ 12-ական միլիոն դոլար։
Պատմական ֆինանսական աճ
Պատմական տվյալները ցույց են տալիս հսկայական տնտեսական աճ։ 1982 թվականին Իսպանիայում կայացած Աշխարհի առաջնության ժամանակ բաշխված ընդհանուր մրցանակային հիմնադրամը կազմում էր 20 միլիոն դոլար։ Մինչև 2026 թվականը միայն արդյունքների հետ կապված ֆոնդն աճեց՝ հասնելով շուրջ 703 միլիոն դոլարի, ինչը անվանական արտահայտությամբ ավելի քան 35 անգամ ավելի է։
Չեմպիոնների վճարումները հետևողականորեն աճել են.
2002 թ. — 8 միլիոն դոլար
2006 թ. — շուրջ 20 միլիոն դոլար
2010 թ. (Իսպանիա) — 30 միլիոն դոլար
2014 թ. (Գերմանիա) — 35 միլիոն դոլար
2018 թ. (Ֆրանսիա) — 38 միլիոն դոլար
2022 թ. (Արգենտինա) — 42 միլիոն դոլար
2026 թ. (Իսպանիա) — 51 միլիոն դոլար (21%-ով ավելի, քան 2022-ին)
Ընդհանուր մրցանակային հիմնադրամն աճել է գրեթե 60%-ով՝ 440 միլիոն դոլարից հասնելով շուրջ 703 միլիոնի։ Այս ընդլայնումը ֆինանսավորեց 16 լրացուցիչ թիմերի երաշխավորված վճարումները և նոր 1/16 եզրափակիչ փուլի պարգևատրումները։
Համաշխարհային անգերազանցելի կոմերցիոն ուժ
Տվյալները ցույց են տալիս, որ 2022-2025 թվականների ցիկլում ՖԻՖԱ-ի հասույթը հասել է ավելի քան 10 միլիարդ դոլարի՝ 2019-2022 թվականների ընթացքում գրանցված 7,6 միլիարդ դոլարից հետո, համաձայն Business Standard-ի զեկույցի։ Այս հասույթը մոտավորապես 3,8 անգամ գերազանցում է Կրիկետի միջազգային խորհրդի (ICC), ավելի քան 12 անգամ՝ World Rugby-ի և գրեթե 35 անգամ՝ World Athletics-ի հասույթը։
2026 թվականի Աշխարհի առաջնության հեռարձակման տարեկան արժեքը գնահատվում է 4,3 միլիարդ դոլար։ Այս գնահատումը ցույց է տալիս բացառիկության հավելավճարը (scarcity premium), որը մեկամսյա մրցաշարին թույլ է տալիս մրցակցել տարվա ընթացքում անցկացվող այնպիսի լիգաների հետ, ինչպիսիք են NFL-ը, NBA-ն և Անգլիայի Պրեմիեր լիգան։
Իսպանիայի 51 միլիոն դոլարի վճարը ավելի քան 20 անգամ գերազանցում է տղամարդկանց T20 Աշխարհի գավաթի չեմպիոնների 2,45 միլիոն դոլար մրցանակը, որը հատկացվել էր 11,25 միլիոն դոլար ընդհանուր հիմնադրամից։ Այն նաև ստվերում է Ուիմբլդոնի մենախաղերի չեմպիոնների 3,6 միլիոն ֆունտ ստերլինգ մրցանակը՝ 64,2 միլիոն ֆունտ ընդհանուր մրցանակային հիմնադրամից։
Ակումբային ֆուտբոլի խրախուսումներ
Ի հակադրություն սրան՝ ՖԻՖԱ-ի 2025 թվականի Ակումբային աշխարհի առաջնությունն ուներ 1 միլիարդ դոլար մրցանակային հիմնադրամ, որտեղ չեմպիոնները կարող էին վաստակել մինչև 125 միլիոն դոլար։ Այս կոմերցիոն մոդելը մշակվել էր էլիտար ակումբներին գրավելու և ֆուտբոլիստներին բաց թողնելու դիմաց նրանց փոխհատուցելու համար։
ՖԻՖԱ-ն մրցանակային գումարները վճարում է անմիջապես ազգային ասոցիացիաներին (օրինակ՝ Իսպանիայի ֆուտբոլի թագավորական ֆեդերացիային և Արգենտինայի ֆուտբոլի ասոցիացիային), այլ ոչ թե ուղղակիորեն խաղացողներին։ Այդ ֆեդերացիաներն են որոշում, թե ինչպես բաշխեն միջոցները խաղացողների բոնուսների, մարզչական վճարումների և ենթակառուցվածքների միջև։
Էլիտար նոր սերունդ
Իսպանիայի հաղթանակն ընդգծում է էլիտար նոր սերնդի ի հայտ գալը, ներառյալ Լամին Յամալին, Նիկո Ուիլյամսին, Ռոդրիին և Ֆերան Տորեսին։ Այս ֆուտբոլիստներն այժմ ունեն կոմերցիոն հսկայական գրավչություն, ինչը կբարձրացնի նրանց համաշխարհային ճանաչելիությունն ու ակումբային արժեքը։
Աշխարհի առաջնությունում հաղթելը նաև երկարաժամկետ կոմերցիոն օգուտներ է բերում։ Անմիջական կանխիկ գումարից զատ, հաղթանակ տարած երկրներն ունենում են.
Հովանավորչական պայմանագրերի ավելի բարձր արժեքներ
Ապրանքների (մերչենդայզի) վաճառքի աճ
Ազգային հավաքականի հանդիպումների նկատմամբ մեծ պահանջարկ
Ֆեդերացիայի բանակցային ավելի ամուր դիրքեր
Մանկապատանեկան ֆուտբոլի մասնակցության աճ
Խաղացողների ավելի բարձր տրանսֆերային արժեքներ
Ազգային բրենդի ավելի մեծ ճանաչելիություն
