Արհեստական բանականության և մարդկային մտածողության հիմնական տարբերությունները․ որն է գաղտնիքը

Տեխնոլոգիական զարգացումը մարդկությանը կանգնեցրել է նոր փուլի առաջ։

Մեքենաները կարողանում են վերլուծել տվյալներ, ստեղծել տեքստեր, ճանաչել պատկերներ և նույնիսկ մասնակցել ստեղծագործական գործընթացների։ Սակայն հարցը մնում է բաց․ արդյո՞ք արհեստական բանականությունը մտածում է այնպես, ինչպես մարդը։ Եթե ոչ, ապա որն է տարբերության իրական գաղտնիքը։

Մտածողության բնույթը․ հաշվարկ ընդդեմ գիտակցության

Արհեստական բանականությունը (ԱԲ) հիմնված է ալգորիթմների և մաթեմատիկական մոդելների վրա։ Այն մշակում է մեծածավալ տվյալներ, հայտնաբերում օրինաչափություններ և դրանց հիման վրա կանխատեսումներ կամ պատասխաններ է ձևավորում։ Նրա «մտածողությունը» հաշվարկային է․ այն չի զգում, չի գիտակցում և չի ապրում փորձառություն։

Մարդկային մտածողությունը ձևավորվում է կենսաբանական ուղեղի աշխատանքի արդյունքում։ Այն ներառում է ոչ միայն տրամաբանական վերլուծություն, այլ նաև զգացմունքներ, ինտուիցիա, հիշողություն, ենթագիտակցություն և սոցիալական փորձ։ Մարդը մտածում է ոչ միայն տվյալների հիման վրա, այլ նաև արժեքների, հավատալիքների և անձնական պատմության ազդեցությամբ։

Այս տարբերությունը հիմնական է․ ԱԲ-ն հաշվարկում է, մարդը՝ ապրում և գիտակցում։

Տվյալներ ընդդեմ փորձառության

Արհեստական բանականությունը սովորում է տվյալների միջոցով։ Որքան շատ և որակյալ տվյալներ ունի, այնքան արդյունավետ է գործում։ Սակայն այն չի «հասկանում» այդ տվյալների իմաստը մարդկային ընկալման իմաստով։

Մարդը սովորում է ոչ միայն տեղեկատվությունից, այլ նաև անձնական փորձից՝ սխալներից, հիասթափություններից, հաջողություններից, հարաբերություններից։ Փորձառությունը ձևավորում է իմաստի զգացողություն։ Մարդը կարող է նույն փաստը ընկալել տարբեր կերպ՝ կախված իր կյանքի պատմությունից։

ԱԲ-ն չի տառապում և չի ոգևորվում։ Այդ պատճառով նրա վերլուծությունը հաճախ սառը և չեզոք է, մինչդեռ մարդու որոշումները կարող են լինել էմոցիոնալ, երբեմն նույնիսկ ոչ ռացիոնալ։

Ստեղծագործականություն․ պատճենո՞ւմ, թե՞ ստեղծում

Արհեստական բանականությունը կարող է ստեղծել երաժշտություն, նկարներ, հոդվածներ և գաղափարներ՝ հիմնվելով նախկին օրինակների վրա։ Այն համադրում և վերակազմավորում է արդեն գոյություն ունեցող տվյալները՝ ստեղծելով նոր կոմբինացիաներ։

Մարդու ստեղծագործականությունը հաճախ կապված է ներքին փորձառության, սիմվոլների ընկալման և իմաստավորման հետ։ Ստեղծագործական ակտը կարող է ծնվել ցավից, սիրուց, կորուստից կամ փիլիսոփայական հարցադրումից։

ԱԲ-ն ստեղծում է առանց ներքին շարժառիթի։ Մարդը ստեղծում է՝ արտահայտելու համար։

Ինտուիցիա և անորոշություն

Մարդկային մտածողության կարևոր առանձնահատկություններից է ինտուիցիան։ Մարդը երբեմն կայացնում է որոշումներ առանց ամբողջական տեղեկատվության՝ հիմնվելով ենթագիտակցական մշակման վրա։ Այդ գործընթացը դժվար է մոդելավորել ալգորիթմների միջոցով։

Արհեստական բանականությունը առավել արդյունավետ է հստակ սահմանված խնդիրների դեպքում։ Անորոշ, արժեքային կամ բարոյական բարդ իրավիճակներում այն կախված է նախապես ներմուծված չափանիշներից։

Պատասխանատվություն և բարոյականություն

Մարդը պատասխանատվություն է կրում իր որոշումների համար։ Նա կարող է զգալ մեղավորություն, զղջում կամ հպարտություն։ Բարոյական ընտրությունը ներառում է ոչ միայն հաշվարկ, այլ նաև արժեքային դիրքորոշում։

Արհեստական բանականությունը չի կրում բարոյական պատասխանատվություն։ Պատասխանատվությունը մնում է այն ստեղծողների, ծրագրավորողների և օգտագործողների վրա։

Գաղտնիքը․ գիտակցությո՞ւն, թե՞ իմաստ

Արհեստական բանականության և մարդկային մտածողության տարբերության գաղտնիքը հաճախ որոնվում է գիտակցության մեջ։ Մարդը ունի ինքնագիտակցություն․ նա գիտի, որ մտածում է։ Նա կարող է հարց տալ իր գոյության մասին, կասկածել, վերանայել սեփական համոզմունքները։

ԱԲ-ն չունի ինքնագիտակցություն։ Այն չի գիտակցում իր պատասխանների նշանակությունը։

Սակայն տարբերության ավելի խորքային գաղտնիքը կարող է լինել իմաստի ստեղծման կարողությունը։ Մարդը ոչ միայն մշակում է տեղեկատվություն, այլ նաև տալիս է իմաստ՝ իր կյանքի համատեքստում։ Մարդկային մտածողությունը միշտ կապված է «ինչու»-ի հետ, մինչդեռ ԱԲ-ն հիմնականում աշխատում է «ինչպես»-ի մակարդակում։

Ապագայի փոխհարաբերությունը

Արհեստական բանականությունը կարող է դառնալ հզոր գործիք՝ ընդլայնելով մարդու մտավոր հնարավորությունները։ Սակայն այն չի փոխարինում մարդկային գիտակցությանը։ Փոխարենը ձևավորվում է համագործակցային մոդել, որտեղ մեքենան արագացնում է վերլուծությունը, իսկ մարդը սահմանում է նպատակը և արժեքները։

Մարդու և ԱԲ-ի տարբերությունը հակադրություն չէ, այլ տարբեր մակարդակների փոխլրացում։

*հոդվածը պատրաստելիս օգտագործվել է նաև ԱԲ