- Լոգիստիկ ռիսկեր. երկու հիմնական սահմանային ուղղություններում՝ Վերին Լարսում և Իրան-Հայաստան սահմանին, մատակարարման կայունությունը նվազել է։ Սրա արդյունքն է՝ բեռների ուշացում, պահեստավորման լրացուցիչ ծախսեր, հաճախորդի նկատմամբ պարտավորությունների խախտման ռիսկեր։
- Արժույթների ճնշում. բեռների ուշացումները նշանակում են ֆինանսական պլանների խախտում՝ հատկապես դրամ-ռուբլի կամ դրամ-իրանական ռիալ փոխարժեքների տատանումների պայմաններում։
- Մաքսային ռազմավարություն. բիզնեսները պետք է վերանայեն մաքսային փաստաթղթերի կառավարման պրոցեսները, հնարավոր է՝ ավելի ակտիվորեն սկսեն օգտագործել մաքսային բրոքերների ծառայությունները կամ վերանայեն ապրանքների դասակարգման սխեմաները։
- Անուղղակի ազդակներ. սահմանների հանդեպ վերահսկողության աճը հաճախ նաև կանխորոշում է որոշ պետական քաղաքականության փոփոխություններ։ Արդյունքում, նաև ներքին մատակարարման շղթաները կարող են վերադասավորվել։
- Սկսել մտածել այլընտրանքային փոխադրումների մասին՝ օդային ուղիների, Վրաստանի ծովային նավահանգիստների կամ նոր հայ-իրանական համատեղ լոգիստիկ լուծումների օգտագործման ուղղությամբ։
- Ստեղծել արտակարգ իրավիճակների պլաններ, որոնցում հաշվի են առնվում բեռնափոխադրման ուշացումները՝ պլանավորելով պաշարների ավելացում կամ հաճախական մատակարարումներ։
- Ակտիվորեն հետևել սահմանային քաղաքականությանը և պետական մարմինների հաղորդագրություններին՝ կանխատեսելով հնարավոր խստացումները։

